Zauważ, zareaguj, pomóż. Uważność wobec bliskich może uratować życie.
Problemy emocjonalne nie zawsze są widoczne na pierwszy rzut oka. Często kryją się za codziennym uśmiechem, żartem czy pozorną normalnością. Dlatego tak ważne jest, aby uważnie obserwować zachowanie bliskich, reagować na niepokojące sygnały, które mogą świadczyć o kryzysie psychicznym, emocjonalnym, a w skrajnych przypadkach o myślach samobójczych.
Do objawów, które powinny wzbudzić naszą czujność, nalezą m.in. nagłe zmiany nastroju, wycofanie się z relacji społecznych, utrata zainteresowań, problemy ze snem, wypowiedzi pełne beznadziei czy poczucia winy, a także rozdawanie rzeczy osobistych lub żegnanie się w nietypowy sposób. Niepokojące mogą być również sygnały werbalne takie jak komentarze o zniknięciu czy braku sensu życia.
Kluczową rolę odgrywa rozmowa. Okazanie zainteresowania, wysłuchanie bez oceniania i bagatelizowania uczuć drugiej osoby może mieć ogromne znaczenie. Nie trzeba być specjalistą by pomóc. Czasem najważniejsze jest bycie obok, zaoferowanie wsparcia i zachęcenie do kontaktu z profesjonalistą: psychologiem, psychiatrą czy pedagogiem. Gdy sytuacja wydaje się pilna, nie wahajmy się skorzystać z pomocy służb ratunkowych.
W Polsce dostępne są bezpłatne, całodobowe formy wsparcia:
- Centrum wsparcia 116 123 ( dla dorosłych)
- Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży 116 111
- Centrum wsparcia dla osób w kryzysie psychicznym 800 70 2222
Reagowanie na sygnały kryzysu emocjonalnego to wyraz troski, a nie wtrącania się. Uważność, empatia i gotowość do działania mogą uratować życie. Nie bądźmy obojętni – czasem jeden gest, jedno pytanie lub jedna rozmowa robią ogromną różnicę.